« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » نازل شد ، ابرها به مشرق گريختند و باد آرام گرفت ؛ دريا موّاج گشت ؛ چهارپايان با گوش‌هاى خود ، گوش فرا دادند ؛ شياطين از آسمان‌ها رانده شدند و خداوند به عزت و جلال خود سوگند ياد كرد كه بسمله بر هر چه خوانده شود ، به آن بركت دهد . » « 1 » [ 1 / 207 ] قرطبى گويد : از على بن ابى طالب - كرّم اللَّه وجهه - دربارهء « بِسْمِ اللَّهِ » چنين‌روايت‌شده : « شفاى هر درد و يارىرسان هرداروست . « الرَّحْمنِ » ياور هركس است كه بدان ايمان آورد و اين ، نامى است كه تنها خدا به آن نام برده شده است . « الرَّحِيمِ » براى كسى است كه توبه كند و ايمان آورد و كار شايسته انجام دهد . » « 2 » [ 1 / 208 ] ثقة الاسلام كلينى با سند خود به هر يك از على بن ابراهيم از پدرش از ابن ابى عمير . . . ؛ و محمد بن اسماعيل از فضل بن شاذان از ابن ابى عمير ؛ و صفوان بن يحيى از معاوية بن عمار از امام ابو عبد اللَّه صادق عليه السلام چنين روايت كرده است : « . . . هنگامى كه پايت را در ركاب قرار دادى ، بگو : « « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » ، بسم اللَّه و اللَّه اكبر . . . » « 3 » [ 1 / 209 ] احمد با سند خود به ابن جُريج از عطاء از جابر بن عبد اللَّه انصارى از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است كه حضرت فرمود : « درِ [ خانهء ] خويش را بر بند و نام خدا را ياد كن ؛ چرا كه شيطان در بسته را نمىگشايد . چراغت را خاموش كن و نام خدا را ياد كن . ظرف خود را ، هر چند با چوبى روى آن ، بپوشان و نام خدا را ببر . سر مشك خود را محكم ببند و نام خدا را ببر . » « 4 » [ 1 / 210 ] دارقطنى با سند خود به عايشه روايت كرده است كه وى گفت : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم هنگامى كه به ظرف آب وضوى خويش دست مىزد ، نام خداى

--> ( 1 ) . ثعلبى ، ج 1 ، ص 91 ؛ الدرّ ، ج 1 ، ص 26 ؛ ابن كثير ، ج 1 ، ص 19 . ( 2 ) . قرطبى ، ج 1 ، ص 107 ؛ ارشاد القلوب ، ج 2 ، ص 365 ؛ بحار الانوار ، ج 89 ، ص 259 . ( 3 ) . كافى ، ج 4 ، ص 284 و 285 . ( 4 ) . مسند احمد ، ج 3 ، ص 319 ؛ كنز العمّال ، ج 15 ، ص 351 .